Carrière.
Kwam hem tegen in een oud schuurtje
Daar lag hij.
Een plaat waar ooit mijn “carrière” begonnen is.
Een wandplaat van de beurs stand.
Ben naar heel wat beurzen in Duitsland geweest.
Mijn eerste in ’88, de Süd Back in Stuttgard.
Vele beurzen zouden volgen.
Die plaat honderden keren in mijn handen gehad.
Nog vaker gepoetst en nu?
Nu ligt hij daar, vies, flink beschadigd.
Gaf me in ene een treurig gevoel.
Ergens zo respectloos tegenover iets wat ooit zo belangrijk was.
Oorsprong van mijn werkzaam leven,
wat van me zou worden.
Ik kijk naar mijn duim.
Althans wat er van over is.
Staat het symbool voor mijn carrière?
Onzin natuurlijk.
De plaat en duim doen me enkel beseffen.
Alles is vergankelijk.
Niets vergankelijker dan carrière.
En mijn duim?
Tja…….

Reacties