De laatste? Ja echt de laatste.

Dag Lieve Hersenpinsellezers,

vorige week best wel emotioneel weekend.
Mijn laatste officiële schermwedstrijd.
Dank aan mijn team de Moustacheketiers en de oudste schermclub van de wereld,
de Koninklijke en Ridderlijke Sint Michiels gilde van Gent en schermclub S’Artagnan venlo.
Ja en natuurlijk dank aan Marlies die me altijd gesteund heeft in mijn strijd.
Lees ze.

De laatste? Ja echt de laatste.

4 juni 1993 motorongeval.
Het verhaal kent u.
Gestreden, God wat heb ik gestreden.
Mijn doel, weer kunnen schermen.
Daarvoor getraind, getraind.
Ik wilde weer het hoogste niveau halen.
Steeds maar denken dat ik het kan als ik maar genoeg train.
Wedstrijden in binnen en buitenland.
Het werd niet beter.
‘s Nachts wakker worden van pijn in mijn lijf.
Het is niet het winnen op de schermloper.
Het is het winnen van mij zelf.
Ja, en ik heb gewonnen van mezelf.