Wachten en verbintenis.

Was op een kunstexpositie in “de Bakkerij” van Bergen.
Tinike exposeerde daar met haar bronzen beelden.
Haar man vertelde over haar beelden.
Toevallig ken ik die man al een jaar of 40.
Een beetje onwennig want we zien elkaar eigenlijk alleen in schermpak.
Maar goed, we stonden stil bij een beeldje van een meisje.
Ze zit op een bankje en wacht.
Willem vertelde over Indonesië van de mensen daar.
Zij kunnen zitten en gewoon wachten.
Eindeloos.
Ik kan veel maar zeker niet wachten.
Laat staan eindeloos.
Wat een rust ook zonder mobiel.
Later een leuk en interessant gesprek.
Verbaasde me hoe ons gesprek van het wachtend meisje,
golfen, tot Rembrand kwam.
Ieder zijn eigen verhaal en dan toch die;
verbintenis.