Herinneringen aan een oude helm.

Ergens in een verborgen hoekje van mijn schuurtje ligt hij.
Onder de stof en spinnenwebben.
Weinig respectvol eigenlijk van mij.
Heeft me ergens behoed voor nóg erger.
Maar moet ik na 33 jaar nog steeds herinnerd worden?
Waarom gooi ik hem niet weg?
Blijf ik niet hangen?
Toch, het is een onuitwisbare herinnering of eigenlijk trauma.
Maar steeds als ik hem zie, ook een bewustwording dat ik leef.
Of eerder; dat ik nóg leef.
Geen idee hoe ze hem van mijn hoofd hebben gekregen.
Seconden werk want ik moest zuurstof krijgen.
Hersenen langer dan 2 minuten zonder zuurstof word kasplantje.
Minder eigenlijk maar ik wil niet overdrijven.
Maar goed kan nog goed herinneren toen ik hem kocht.
Bij een motor zaak in Oss.
Samen met een oude dienstmaat; hij kocht precies dezelfde.
Net mijn oude zwarte GSX ingeruild voor een witte XJ.
De helm had de dezelfde kleuren.
Hele fijne herinneringen maarja ook dus één hele nare.
Pas een nieuwe gekocht, hetzelfde merk maar 4 x zo duur.
Hoop met hem enkel fijne herinneringen…….