De vrijheid van de dood.

Las het boek van Angela Merkel: “vrijheid”.
Ik stelde me de vraag: wat is vrijheid voor mij?
Die vraag stelde Merkel zich ook in haar epiloog.
Voor haar een politiek gedreven vraag maar ook een persoonlijke.
Zij stelde – het niet ophouden van leren, ontdekken waar mijn
eigen grenzen liggen, tot aan waar mijn eigen grenzen gaan.
Dat laatste geldt zeker ook voor mij maar:
in mijn boek haal ik een gezegde aan van de Mohikanen:
‘een man die ooit aan de grens is geweest,
weet dat er geen grenzen zijn’.
Misschien is de grens de dood?
Ik ben aan die grens, wat ik denk geen grens is, geweest.
Voor mij, omdat de dood voorbij gaat aan het bewuste.
Misschien is dat wel vrijheid?
Los van ethiek, waarden en normen.
Ook van die door mij zelf opgelegde.
Zijn die niet ook bepaald door de maatschappij waarin we leven?
Ik kon mij daarvan los maken juist door de dood.
De dood heeft mij vrij gemaakt.
Ik ben dankbaar,
dankbaar voor die vrijheid…….