Stoppelveld.

Kwam er langs per toeval.
Mijn oude school in Stevensbeek.
Naja waar het eens stond.
Nu een mais stoppelveld.
Het maakte me triest.
Waarom?
De plek waar zoveel herinneringen liggen is weg.
Net alsof een stukje van mij weg is.
Op dit stoppelveld ligt de basis hoe ik gevormd ben.
Wat ik zou worden.
Mijn dromen, vriendschappen en verliefdheden.
Mens ben geworden met een mening en overtuiging.
Mijn volwassen worden en nu?
Een stoppelveld.
Ik hoop dat ik nooit als stoppelveld herinnerd zal worden…….