Droom of herinnering

Een droom of een herinnering.
Een droom is nooit geweest, slechts een fantasie
wat je zou willen.
Maar het kan ook geweest zijn.
Het heeft zich dan afgespeeld in je hoofd.
Nu is de droom tevens een herinnering geworden.
Soms is de herinnering als een droom.
Het kan gewoon niet waar geweest zijn.
Je wilt graag terug naar dat moment als een droom.
Je droomt dus van je droom.
Dat betekend dat je je wenst naar dat moment dat als
een droom was.
Ik wens te dromen van de momenten die ooit waren.
Liever nog beleef ik die momenten weer.
Me goed realiserend dat dat slechts een moment was.
Waarom kan dat niet eeuwig duren?
Me voortdurend in staat van een droom waren.
Zou het dan nog een droom zijn?
Ik denk het niet, het zou te vanzelfsprekend zijn.
Dus geen droom.
Automatisch ga ik dan weer dromen van ’n moment dat wat
zou kunnen of waar ik naar verlang.
Steeds dat verlangen naar nog beter.
Idioot eigenlijk.
Och ik houd de gelukzaligheid van de herinnering die
als een droom was.
Ik blijf ook dromen over “mijn Utopia”,
mijn ‘drive’ om steeds door te gaan…