Cocon

Ze dansten, groot en klein.
Om een cocon.
Een rups verwordt vlinder.
Een mooie sierlijke vlinder ontdoet zich van haar lelijke cocon.
Lelijk maar toch jaren een veilige thuishaven.
Verborgen achter een lelijk masker en toch zo mooi.
Niemand kon het zien.
Maar weten deden ze wel.
Eenmaal ontdaan van de lelijke huid verschijnt daar,
de vlinder in al haar schoonheid.
Toch is het slechts uiterlijk.
Het innerlijke van de rups is nog.
Slechts een transformatie van de huid.
Ik zag haar transformeren van geliefde naar moeder,
Van moeder naar geliefde.
Bemind als moeder.
Begeert en bemind als geliefde.
Als insect een transformatie van rups naar vlinder van vlinder naar rups.
Steeds weer een dualiteit,
Niet durven kiezen.
Voor de kleine grote man een enthousiast publiek.
Voor de grote kleine man geen publiek maar eenzaamheid.
Het doek is nu gevallen.
Beide gelukkig want ze deden iets wat ze nooit eerder hebben gedaan.