Bijna doodervaring

Ik draag het met mee.
Wanneer ik me eenzaam voel.
Voel ik het des te harder.
Bijna is net niet helemaal.
Toch sterft er iets in je.
Helemaal.
Er wordt echter ook iets in je geboren.
Iets wat je voordien niet voor mogelijk achtte.
Wat in je verborgen lag.
Dat stukje ik dat ik niet kende.
Heel kwetsbaar.
Het heeft nog niet kunnen leren.
Hoe meedogenloos mensen zijn.
Maar dan gaat het snel.
Men vergeet.
Jij niet.
Ik probeer me ertegen te wapenen.
Hier en daar wordt ik enorm pijn gedaan.
Langzaam wordt mijn tweede ik weer ik.
Ik wil het niet kwijt.
Het is zo mooi.
Het laat me dingen zien die ik vroeger niet zag.
Liefde,
pure liefde.
Maar dan komt het egoïsme in naam der liefde.
Mijn tweede ik kan het niet.
Kan het niet handelen.
Het is nog niet hard genoeg dat het ermee om kan gaan.
Als het het wel zou kunnen.
Verloor het zijn schoonheid.
Het pure.
Laat me mijn tweede ik…..