Leegte

Ik was bij mensen op bezoek.
Hele aardige mensen.
Hun huis.
Een droomhuis, groot en luxe.
Ik zat in de kamer.
Het voelde alsof ik op een station was.
Geen thuis.
Enkel een doorgang of opstapplaats naar
‘n volgend doel.
Het interieur als schreeuwende reclameborden
van hun ogenschijnlijk succes.
Met volle agenda,
volle portefeuille,
volle provisiekast.
Vervreemd van hun kinderen, van het leven, leeg.
Alles zo vol maar niet bij machte die leegte op te vullen.