Eerder of later.

Zoiets als: “zelden zag ik later zoveel schoonheid in het water”.
Van Herman van Veen trouwens.
Water, later het rijmt.
Zij, als een rijm.
Haar schoonheid?
Tja ontwapend.
Heb ik ooit later of ooit zelfs eerder?
Ik denk het niet.
Haar schoonheid zag ik, beleefde ik.
Nu zoveel jaren later als in die Irish pub.
Ze zei ja ik ben je Irish Lady.
Zonder dat ik vroeg.
Ze hield haar vinger voor haar mond en fluisterde:
“speel jij voor mij Drumbarton Drums?”.
Zou ik de woorden nog weten?
“A story of a Young love in Scotland”.
Een glimlach op haar lippen.
Ik wil met je delen.
Wel eerder maar niet later…