Hondje

Een plaats met allemaal kinderen.
Fietsen bont versiert met slingers, ballonnen en vlaggetjes.
En daar stukje mooi verleden stond er met een nieuwe toekomst.
Het vormde geen eenheid.
Het gedeelde verleden was te heftig om een mooie nieuwe toekomst te kunnen hebben.
Of misschien is het gewoon de ontkenning.
Alsof het gedeelde niet vervangbaar is.
Het is slechts uniek voor het moment.
Niet gedacht dat ik er nog zoveel om gaf.
Het overviel me toen ik het daar zo zag.
De Fanfare trok voorbij.
Vormde een kleurrijke optocht samen met de kinderen.
En daar;
Zo ontwapenend, broos.
Zoveel woorden die ik niet kon vinden.
Liefde is het hondje in m’n ziel.
Dartelend, spelend met de waardheid in zijn bek.
Kom hondje speel me…