Stilte

Stilte.

Ik heb het niet zo op stilte. Spreken, spreken, ik ben een man van het
gesproken woord. Het spel met de taal.
Mijn taal, jouw taal.
Maar wel spreken.
Ik kan wat met taal.
Taal kan wat met mij.
De een kan niet zonder de ander.
Wat nou met stilte?
Ik kan het niet.
Het voelt koud.
Het voelt als een kind zonder moeder.
Het kind schreeuwt.
Dan gaat het huilen.
Wordt boos,
Onverschillig.
Het doet het kind onrecht aan……..de stilte.
Het begrijpt het niet.
Die stilte.
Het wil spreken, horen en gehoord worden.
Het wil koesteren en gekoesterd worden.

Maar stilte?